كلاغ پرس

به گزارش خبرنگار سینمایی فارس، شاید زمانی که جشنواره فجر سی‌ام با شعار «اخلاق، امید و آگاهی» مقابل چشمان مخاطبانش ظاهر شد، کسی باور نمی‌کرد که تماشاگر فیلم‌هایی باشد که به جهت ضدیت با اخلاق، امید و آگاهی در طول سال‌های گذشته کم‌نظیر باشد. فیلم‌هایی که محتوای قاطبه آن را خیانت، بحران، سبک زندگی غربی و تضاد با ارزش‌های اسلامی تشکیل می‌داد.

* صدور مجوز از سوی مدیرانی که داعیه‌دار مبارزه با فیلم‌های مسئله‌دار بودند

جالب توجه اینکه این فیلم‌ها از مسئولانی مجوز ساخت و سپس مجوز اکران گرفت که خود روزی داعیه‌دار مبارزه با چنین فضایی بودند و مسئولان وقت را به کم‌کاری، ترس و مرعوب شدن مقابل سینماگرانی که سنخیتی با انقلاب اسلامی ندارند (و البته درست هم بود) متهم می‌کردند.

* عدم اکران فیلم‌های ضد خانواده از سوی حوزه هنری

این هجمه کم‌نظیر فرهنگی، برخی مردم متدین را وادار به اعتراض و اقدام عملی کرد و اکران دو فیلم متوقف شد و متعاقب آن حوزه هنری به عنوان یک نهاد انقلابی اعلام کرد فیلم‌هایی که در آن خیانت و ضدیت با خانواده ترویج و احکام اسلامی به سخره گرفته شود را در سینماهای خود اکران نمی‌کند. این اعلام حوزه از آنجا اهمیت پیدا می‌کرد که اولا این موضع یک موضع جدید از سوی صاحبان سینما به حساب می‌آمد و ثانیا مدیریت بیش از یک سوم سینماهای کشور به علاوه سیما آزادی که سینمای مهمی برای اکران فیلم‌ها به حساب می‌آید، در اختیار این نهاد است؛ یعنی فیلمی که حوزه هنری اکران نکند، گرفتار مشکل بزرگی در اکران خواهد شد.

* ایستادگی روی حرف با وجود ضرر مالی

حوزه هنری اما با وجود تمام فشارهایی که از چند طرف مواجه بود و البته زیان مالی که به دلیل عدم اکران برخی فیلم‌ها متوجه آن می‌شد روی حرف خود ایستاد، چراکه مسئولان حوزه به درستی تشخیص دادند که در «توزیع» با سرعت بیشتری می‌توانند برای جلوگیری از ترویج فرهنگ ضد دین موثر باشند و بر روند موجود تاثیر بگذارند.

* چه کسانی فیلم‌های حوزه هنری را می‌سازند؟

این در حالی است که به هر حال حوزه باید بتواند در تولید هم رسالت خود را انجام دهد و با ساخت محصولات متناسب با فرهنگ مردم و البته اهداف خود، این پازل را تکمیل کند. به همین دلیل چندی پیش نام چند فیلم که حوزه هنری قصد تولید آن را دارد، به‌علاوه اسامی عوامل آن منتشر شد؛ «‌میهمان داریم» به کارگردانی محمدمهدی عسگرپور، «خسته نباشید» به کارگردانی سید‌افشین هاشمی/ محسن قرایی، «حوض نقاشی» به کارگردانی سیدمازیار میری و «خواهران نازنین (حرمان)» به کارگردانی محمدرضا هنرمند عناوین پروژه‌های حوزه هنری است. ضمن اینکه بعدا نیز اعلام شد قرار است «باران کوثری» نیز در فیلم «خسته نباشید» بازی کند.

نگاهی به برخی از این اسامی نگرانی‌هایی را به وجود می‌آورد و به نظر می‌رسد مسئولان حوزه باید همان دقت نظری را که در توزیع به خرج دادند، در تولید هم در نظر بگیرند.

* استفاده از هنرپیشه‌ای که تابلوی جریان ضد انقلاب است

استفاده از فیلمسازانی که برخی‌شان در کارنامه خود تمام مواردی را که حوزه هنری مقابل آن ایستاده، مانند خیانت، سبک زندگی غربی، توهین و تمسخر ارزش‌های اسلامی و ... را یک جا دارد، یا فردی که ماه‌ها ایستادگی و لجاجت وی روی یک رویه غلط هزینه‌های بسیاری را به نظام تحمیل کرد و یا استفاده از هنرپیشه‌ای که در فتنه 88 تبدیل به تابلوی جریان ضد انقلاب شد و با توهین به برخی هم‌صنفی‌های خود که در یک فیلم با مضمون فتنه بازی کرده بود، ارادت تمام و کمال خود را به آن‌ها نشان داد، چه توجیهی می‌تواند داشته باشد؟

* استدلال‌هایی که جواب نداده است

البته دوستان حوزه هنری حتما استدلال خود را در این باره دارند، اما سال‌هاست که تمام امکانات کشور با همین استدلال‌ها در اختیار جریان بیگانه با انقلاب و فرهنگ مردم قرار گرفته است.

* استفاده از پول بیت‌المال برای تولید فیلم‌های توقیفی با نیت خدمت به فرهنگ!

دوستان حوزه حتما تصدیق می‌کنند که مدیران اخیر ما در سینما که عملکرد سینمایی‌شان برای هیچ کس قابل دفاع نیست، در کل نیت‌شان خدمت به فرهنگ بوده اما انتخاب‌های غلط و استدلال‌های غلط‌تر و عنوان «استفاده از همه ظرفیت‌های سینما به همراه نظارت» کار را به جایی رسانده که از پول بیت‌المال و با مجوز، فیلم ضد ارزش ساخته می‌شود و برخی‌شان اکران و برخی‌شان توقیف می‌شود و ‌با یک ابتکار شاهکارانه دوباره همان فیلم توقیفی از تهیه‌کننده‌اش خریداری می‌شود!

* حذف نکنید؛ کمی دقت کنید

حال انتخاب یک کارگردان با کارنامه مشخص با ساخت فیلم‌ها با مضامین خیانت و ضد جنگ برای ساخت فیلمی برای انقلاب و فرهنگ انقلاب اسلامی آیا می‌تواند انتخاب درستی باشد؟ البته منظور نگارنده حذف همه کارگردانان نیست؛ چراکه به هرحال برخی از این کارگردانان هم کارنامه نسبتا خوبی دارند اما استفاده از برخی کارگردانان و هنرپیشه‌هایی که تابلودار برخی مضامین و موضع‌گیری‌ها هستند و از حرف خود کوتاه نیامده و طبعا در این سه چهار ماه هم نخواهند آمد، سوال جدی را مطرح می‌کند.

* استدلال‌های مصلحت‌اندیشانه به سراغ حوزه هنری هم آمد

به هر حال این استدلال‌هایی که به نظر می‌رسد گریبان حوزه را هم گرفته، سال‌هاست که در بین مدیران فرهنگی ما دست به دست می‌شود و با وجود ظاهر فریبنده آن نتیجه‌ای را منجر شده که بررسی آثار آن کار سختی نیست.

با همین استدلالی که حوزه هنری امروز فیلم می‌سازد، فیلم «لاله» ساخته می‌شود و با همین استدلال افراد متدینی مانند آقای سجادپور به فیلم‌های ضد ارزشی مجوز می‌دهند و با همین استدلال آقای شمقدری با آن کارنامه درخشان قبل از مسئولیت، کم‌نظیرترین جشنواره فجر بعد از انقلاب را رقم می‌زند و با همین استدلال بنیاد فارابی فیلمنامه دفاع مقدسی «تهمینه میلانی» را با نگاه مثبت (!) بررسی می‌کند.

* حوزه هنری در تولید دچار تحلیل‌های غلط نشود

برادران حوزه هنری باید توجه داشته باشند که جایگاه آنان چه به جهت نوع شکل‌گیری این نهاد انقلابی و چه به جهت اهدافی که دنبال می‌کند با باقی ارگان‌ها و نهادها متفاوت است و مردم متدینی که با اقدام انقلابی آن‌ها در عدم اکران فیلم‌های ضد فرهنگ دلگرم شده‌اند، انتظار دارند حوزه هنری در تولید هم این نگاه را حفظ کند و دچار تحلیل و استدلال‌های غلط نشود.