كلاغ پرس

آن جا که پای فطرت انسان ها به میان آید نمی توان از حقیقت و واقعیت به سمت دروغ فرار کرد.

نظام های سلطنتی همچنان در معدود کشورهای دنیا ادامه دارد؛ برخی کشورهای عرب حاشیه ی خلیج فارس و حتی تعدادی از کشورهای اروپایی که معروف ترین آنها انگلیس می باشد.

به گزارش رسانه ایران، چند روزی است بی بی سی فارسی به صورت تمام وقت در حال تبلیغ جشن سلطنتی در آن

کشور می باشد. از انتقادها پیرامون برگزاری چنین جشن پرخرجی که بگذریم، نظر مخاطب های برنامه ی نوبت شما در BBC فارسی نیز حکایت از عدم تمایل عمومی به حکومت های پادشاهی دارد.

انتقادها علیه ملکه در برنامه ی نوبت شما در بی بی سی فارسی دست اندرکاران این برنامه را برای سانسور به دردسر انداخت.

یکی از تماس گیرنده ها با انتقاد از اختصاص ۵۰ میلیون دلار در سال برای خانواده ی سلطنتی آن هم از جیب مردم انگلیس، آن را بیهوده دانست و گفت که این هزینه ها می تواند در جا های دیگری که نفع بیشتر برای مردم دارد خرج شود.

تماس گیرنده ای دیگر با اشاره به خرج ۱۰ میلیون پوندی مراسم روز یکشنبه، آن را بیهوده و هدر دادن منابع مالی مردم انگلیس دانست. مجری بی بی سی البته به مخالفت پرداخت و گفت این پول در برابر خرج های دیگر ناچیز است و اینکه انگلیس کشور ثروتمندی است پس می تواند برای ملکه اش ۱۰ میلیون

پوند هم خرج کند.

بحث اما بر سر کارآمدی نظام سلطنتی است. بی بی سی می گوید تنها نظام پادشاهی که در آن دموکراسی رعایت می شود نظام انگلیس است و برای رد شبهات در خصوص نبود دموکراسی از لفظ مشروطه برای نظام پادشاهی استفاده می کند.

اما سوال اینجا است که اگر پادشاهی انگلیس با دموکراسی در تناقض نیست پس چرا هرگز به رای گذاشته نشده است تا مشخص شود مردم انگلیس خانواده ی سلطنتی را به عنوان حاکم هر چند تشریفاتی قبول می کنند یا خیر؟!

شرکت کننده ای معتقد است مردم انگلستان به نظام سلطنتی عادت کرده اند و با کنایه پذیرفتن خاندان سلطنتی برای حکومت در این کشور را به مردم انگلیس تبریک گفت. اما وی در پاسخ به اتاق فکر بی بی سی بیان می کند که این نظام نه تنها به درد ایران نمی خورد که برای کشورهایی هم که چنین نظامی ندارند مفید نیست و اصولا دوره ی این حکومت ها گذشته.

اردلان اما معتقد است که نظام سلطنتی انگلیس می تواند الگویی برای سایر کشورها در جهت دموکراسی باشد! تماس گیرنده اما تاکید می کند کشورهایی که سلطنت ندارند نمی توانند سلطنت را بپذیرند و نظامشان را به سلطنتی تغییر

دهند. کشورهایی هم که نظام سلطنتی دارند از قبل داشته اند و این سیستم جا افتاده است.

سیاوش اردلان که ناخواسته وارد بازی ضد پادشاهی شده به سرعت موضع می گیرد. ولی به محض آن که می خواهد انقلاب اسلامی ایران را به عنوان نمونه ای که این توازن سیاسی در حاکمیت را به هم زده مثال آورد، در گوش او فریاد می زنند که تماس را قطع کند.

اردلان که احتمالا از شدت صدای گوشی در گوش سمت راستش شوکه شده صحبت های مهمان تلفنی را عقیم می گذارد. شدت دست و پاچگی اردلان به حدی است که روند برنامه را گم می کند و او که هنوز نمی داند چه گاف عظیمی داده، حیران به سراغ نفر بعد می رود. البته اتاق فرمان بی بی سی برای دور کردن ذهن بینندگان از تماس قبلی که علیه ملکه بود، برخلاف چینش قبلی به سراغ نظرات اینترنتی می رود. چراکه در این قسمت می تواند به راحتی نظرات هم سو را بدون آنکه صحت و راستی آن ها معلوم باشد به خورد مخاطب دهد.

این تغییر برنامه بدون هماهنگی قبلی باعث می شود بار دیگر اردلان سرگشته و حیران شود و دلیلی آشفتگی اش را ضعیف بودن صدای اتاق فرمان عنوان کند. در حالی که بسیار واضح است که سیاست شبکه آرام کردن فضا است.

این شیوه در برنامه ی نوبت شما بسیار رایج است که در صورت مخالف گویی تماس گیرنده بر روی شبکه، تماس او عقیم و برای منحرف کردن ذهن مخاطب از اصل موضوع، وقفه ای در برنامه ایجاد می شود. در این وقفه معمولا مجری به سراغ نظرات اینترنتی می رود که

توسط فردی دیگر گزینش شده است. نتیجه آن می شود که وقتی مجری دوباره به سراغ تماس ها می رود، موضوع بحث عوض شده خبری از دنبال کردن بحث قبلی با تماس گیرنده مخالف نیست.

این درحالی است که مجری در اغلب مواقع بهانه اش برای قطع کردن صدای مخالف پرسیدن نظر دیگران راجع به موضوع مشابه است. و به این ترتیب از زیر بار منفی قطع تماس، خود را خلاص می کند.

گفتنی است اردلان برای توجیه گاف اول خود می گوید: «دوستان می گویند روی خط زیاد هستند و ...». و در گاف دوم می گوید صدای اتاق فرمان ضعیف به گوش او می رسد. این درحالی است که اگر صدا ضعیف می بود در همان مرتبه اول نیز به اردلان نمی رسید.

مهم تر از آن این که پس از قطع صحبت های این مهمان تلفنی تنها سه نفر بر روی آنتن فرستاده شدند!

ضمن آن که مخالفان بی بی سی تنها از ایران نبودند. فردی از آلمان نیز تمام قد از نظام سلطنتی انتقاد کرد و گفت چرا تنها یک خانواده که هرگز صلاحیت حکومت داری را با زحمت خود به دست نیاورده باید بر سرنوشت یک ملت حکم براند؟ فردی از آمریکا نیز این هزینه ها را بی فایده برای ملت انگلیس برشمرد. دیگری از نروژ از بی فایده بودن خانواده سلطنتی گفت و اینکه آن ها فقط در کشور نروژ مصرف کننده هستند.

اردلان این بار نیز با دست پاچگی مجبور به خاموش کردن صدایی دیگر شد. این گاف ها آنچنان زیاد و واضح بود که مجری برنامه مجبور شد در طول برنامه بارها به توجیه آن ها بپردازد و حتی آنقدر مهم شد که در پایان برنامه به عذرخواهی پرداخت.